صفحه اصلی / پژوهش و تحقیقات / بررسی حقوقی خیانت در امانت در حقوق ایران

بررسی حقوقی خیانت در امانت در حقوق ایران

از نظر سابقۀ تقنینی، جرم خیانت در امانت با توجه به ماده ۲۲۷قانون مجازات عمومی سابق، جرم عمومی تلقی می شد.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی، با تصویب قانون تعزیرات (۱۳۶۲)و تقسیم جرایم به حق اللهی و حق الناسی(مادۀ ۱۵۹قانون تعزیرات) رویۀ قضایی، جرم مذکور را خصوصی(حق الناسی)دانست.

ادارۀ حقوقی دادگستری نیز در نظریات متعددی بر خصوصی بودن جرم مذکور تأکید نمود؛ به لحاظ تقسیم بندی جرایم با ملاحظۀ زمان وقوع و نوع رفتار مرتکب، خیانت در امانت جرم آنی است؛ زیرا اقداماتی که برای تحقق این جرم لازم است.
در این مقاله ضمن بررسی حقوقی جرم خیانت در امانت به ماهیت ، شرایط تحقق و عناصر آن نیز پرداخته شده و جنبه آنی بودن آن نیز مورد بررسی قرار میگیرد.

درباره روابط عمومی

Skip to content